در نمایشنامه حاضر، که به شیوه طنز نگاشته شده، دکتر «فیبلمن» ـ روانشناس بالینی ـ مراجعهکنندهای دارد که از سوی نوآ آنترمنش ـ از نوابغ روانکاوی و متخصص در مشکلات مغزهای خلاق هنرمندان ـ به او معرفی شده است. این بیمار «مورن پپکین» نام دارد. او در مقام ترانهسرا خیالبافی به نظر میرسد که برای کاربری ترانههایش اتاقی اضافی در طبقه بالای موسسه خدمات مومیایی برادران فلیسر کرایه کرده است. علت مراجعه او به دکتر فیبلمن این است که احساس میکند هر نت یا سیلابی که از قلمش جاری میشود عظمتی اصیل و خودجوش است که به غلیان درمیآید، اما این عظمت خودش را راضی نمیکند. دکتر فیبلمن زمانی که مبلغ دستمزد را با بپکین پیش میکشد، بپکین میگوید که میتواند حق معالجه را با واگذار کردن امتیاز ترانههایش به او بپردازد. دکتر فیبلمن نیز با خود تصور میکند که چه پول کلانی نصیبش میشود، اما در پایان نمایش درمییابد که دستمزدش، تنها ترانههایی است که روی دستش مانده است؛ ترانههایی که حتی اداره بازیافت نیز حاضر به برداشتن آنها به صورت فلهای نیست؛ و نیز مالیات سنگینی که وزارت دارایی برای او تعیین کرده است؛ همچنین اتهام به سرقت آثار هنری. چهل و چهارمین شماره از کتابهای کوچک «قلمرو ادبیات» به ترجمه نمایشنامهای از «وودی آلن» اختصاص یافته است.
| تعداد صفحه: | 20 |
| قطع: | رقعی |
| سال چاپ: | 1398 |
| شابک: | ۹۷۸۹۶۴۸۵۷۳۶۴۰ |
| برچسب : | ادبیات ، داستان های کوتاه آمریکایی - قرن 20م. ، |
نقد خود را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *هیچ نقدی برای این برای این محصول نوشته نشده است.
پرسش خود را بنویسید.
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *هیچ سوالی برای این برای این محصول پرسیده نشده است.