دزیره

توضیحات

رمان حاضر برگرفته از وقایع و رویدادهای نیمه‌ی دوم قرن هجدهم و عصر ناپلیون است. قهرمان اصلی این رمان "برناردین اوژنی دزیره" است. "دزیره کلاری" ملقب به "دزیدریا"، ملکه‌ی سوید و نروژ دختر آقای "فرانسیس کلاری" تاجر ابریشم و اهل مارسی است که در هشتم نوامبر سال ۱۷۷۷ میلادی در مارسی فرانسه چشم به جهان گشود. دزیره در سال ۱۷۹۴ با ناپلیون بناپارت نامزد شد، اما دو سال بعد ناپلیون نامزدی خود را با او به هم زد و در هشتم مارس ۱۷۹۶ با "ژوزفین دوپوهارنه" ازدواج کرد. هنگامی که دزیره از این موضوع اطلاع یافت به ناپلیون نوشت که: "تو زندگی مرا به سوی بدبختی سوق دادی و من هنوز ناتوان از فراموش کردن توام". اما "دزیره" چندی بعد با ژنرال "ژان باتیست برنادوت" ازدواج کرد. ژنرال "برنادوت" فردی بود مدیر، با تجربه و کارآزموده، او جنگ‌های پیروزمندانه و افتخارآمیزی انجام داد و به خاطر خوشنامی خود از طرف مجلس ملی سوید به ولایتعهدی آن کشور برگزیده شد و سپس در سال ۱۸۱۰ رسما پادشاه آن کشور گردید. "دزیره" بعد از فوت شوهرش چندین‌ بار سعی کرد که از مقام خود استعفا دهد تا به نزد خانواده‌ی خود که سال‌ها بود در ایالت لوییز یانای آمریکا می‌زیستند برود. اما ملت سوید اجازه‌ی این کار را به او ندادند. سرانجام او یک سال پس از مرگ تنها فرزندش "اوسکار" که بعد از پدرش به عنوان "اوسکار اول" بر تخت نشسته بود، در سال ۱۸۶۰ در سن ۸۳ سالگی، بعد از بازدید از اپرا در قصر استکهلم زندگی را به درود گفت و پیکرش را در کنار مزار همسرش در کلیسای لوتران به خاک سپردند".