قصه های شیرین سمک عیار

توضیحات

داستان "سمک عیار"، ارزش‌مندترین و قدیم‌ترین نمونه‌ی موجود داستان بلند فارسی به نثر است. اصل داستان متعلق به شخصی با نام "صدقه بن ابی‌القاسم" است و "فرامرز بن خداداد کاتب ارجانی" حکایات این کتاب را جمع‌آوری کرده و آن را به کتابت درآورده است. محققان، با استناد به نشانه‌هایی در این اثر، تاریخ نگارش آن را قرن ششم یا هفتم هجری می‌دانند. داستان سمک عیار، آغازی ‌مانند بیش‌تر داستان‌ها و افسانه‌های عامیانه دارد یعنی پادشاهی که در زندگی همه‌چیز دارد جز فرزند پسر و... اما این مضمون تکراری در این داستان ویژگی‌های جذاب‌تری می‌یابد، زیرا از مرحله‌ای که یکی از شخصیت‌های اصلی داستان در اوج ناامیدی و سرگردانی به سرای "عیاران" راه می‌یابد، داستان ناگهان تغییر مسیر می‌دهد و به سرنوشت عیاران گره می‌خورد. گفتنی است سرچشمه‌ی عیاری را باید در تاریخ پیش از اسلام جست‌وجو کرد. عیاران، گروهی از هم‌بستگان و یاران هم‌عقیده بودند که به آیین خاصی از رفتار و کردار پای‌بند بوده و به آن عمل می‌کردند. این گروه در طول سالیان متمادی هرگاه توانسته‌اند با شیوه‌های گوناگون با دشمنان ایران مبارزه کرده‌اند. اثر حاضر بازنویسی مجموعه‌ی پنج‌جلدی سمک عیار است که در آن روایت خلاصه شده‌ای از داستان سمک عیار عرضه می‌شود. برخی از داستان‌های کتاب عبارت است از: مرزبان‌شاه؛ خورشید شاه؛ مه‌پری؛ فرخ روز؛ فغفورشاه؛ شروانه‌ی جادو؛ روح‌افزا؛ شغال پیل‌زور و سمک عیار؛ مهران وزیر؛ و فرخ روز.