آقای کویین در رویستون

توضیحات

شب کریسمس بود. افراد مسن‌تر مهمانی رویستون در سرسرای بزرگ جمع شده بودند. آقای سترویت خوشحال بود که جوان‌ترها رفته بودند بخوابد. دوست نداشت آن‌ها در جمعشان باشند. به نظرش، جوان‌ها خام، خسته‌کننده و فاقد قوه تشخیص بودند و با گذشت زمان، پخته و پخته‌تر می‌شدند. آقای سترویت ۶۲ ساله، کمی خمیده و مردی خشک با صورتی منحصر به فرد بود که به آدم کوتوله‌ها شباهت داشت و به شدت به زندگی دیگران علاقه‌مند بود. در همه عمرش، ردیف جلو تیاتر نشسته و به داستان نمایشی زندگی‌های مختلف آدم‌های پیش از خودش نگاه کرده بود.