امکان نداره بخوای جای یک مومیایی مصری باشی!

توضیحات

مصریان به زندگی پس از مرگ معتقد بودند. یکی از راه‌های داشتن زندگی ابدی، حفظ بدن مرده بود. به همین علت، جسد مردگان را با نوارهای نخی باندپیچی می‌کردند؛ به این کار «مومیایی کردن» می‌گفتند. پس از مرگ شخص، اعضای داخلی جسد را بیرون می‌آوردند و آنها را در گلدان‌های جداگانه می‌گذاشتند، سپس جسد را با شربت خرما می‌شستند و در محلول نمک می‌خواباندند تا ظرف مدت ۴۰ روز بدن خشک شود. پس از آن، پوست جسد را با روغن آغشته می‌کردند تا نرم شود و چشم و موی مصنوعی برای آن می‌گذاشتند. سپس جسد را با ۲۰ لایه نوار نخی می‌پوشاندند و به همراه لوازم ضروری وی برای زندگی پس از مرگ در مقبره‌ها می‌گذاشتند. برخی افراد مومیایی‌ها را به کشورشان سوغات می‌بردند. مقبره یکی از مشهورترین مومیایی‌ها در سال ۱۹۲۲ توسط هوارد کارتر کشف شد. کتاب حاضر اولین مجلد از مجموعه «تجربه‌های ترسناک» است و درباره رسوم قدیم مصریان درباره مومیایی کردن اجساد نگاشته شده است.