باید برای هر شعری سناریویی داشت. نمیخواهم واژه جعل کنم. اصلا شما به جای سناریو بنویسید: طرح، پیرنگ، فرم، ساختار. سناریو یا هرکدام از مواردی که شما جایگزین آن می کنید، باعث تشکل و تشخص شعر میشود؛ باعث میشود شعر چارچوبی را یپذیرد. اصلا هر اثری هنریای چارچوب میخواهد. در شعر سنتی حتی اگر شاعر خودش فکری برای تشکل و تشخص اثر هنری خود نکرده باشد، قالب شعر تا حدودی –عرض کردم تاحدودی! – این کار را میکند؛ اما در شعر آزاد یا سپید شاعر باید برای چارچوب اثر خود تمهیدی بیندیشد. صرف اینکه مضمونی شاعرانه به ذهن او رسید، شعر - به ما هو شعر- خلق نمیشود. سخن را کوتاه کنم: آرش شفاعی در ترافیک فرشتهاش برای هر شعری و البته نه همهی شعرهایش سناریویی طراحی کرده است.
| تعداد صفحه: | 88 |
| قطع: | رقعی |
| سال چاپ: | 1396 |
| شابک: | ۹۷۸۶۰۰۸۰۹۹۲۴۶ |
| برچسب : | شعر فارسی - قرن 14 ، ادبیات ، |
نقد خود را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *هیچ نقدی برای این برای این محصول نوشته نشده است.
پرسش خود را بنویسید.
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *هیچ سوالی برای این برای این محصول پرسیده نشده است.