سهروردی، بارکلی و هستی به مثابه حضور

توضیحات

کتاب حاضر، درنگی پدیدارشناسانه در هستی‌شناسی و شناخت‌شناسی دو فیلسوف به‌ظاهر بیگانه از هم است، در فصل نخست خود، با طرح این مسیله آغاز می‌شود که اگر از نظریه مطابقت‌ها به نفع نظریات بدیل دیده پوشی نشود، آنگاه اگر رویکرد مستقل و یکسان نسبت به دو سوی مطابقت ممکن نباشد، هیچ‌گاه نمی‌توان از مطابقتی سخن گفت که نمی‌توان آن را به داوری نشست. وانگهی، وحدت و این ‌همانی هر مدرکی که استمرار ادراکی‌اش با ادراک هر مدرک دیگر یا در ادراک هر مدرک دیگر گسسته می‌شود نیز احراز پذیر نخواهد بود.