سوژه ی لاکانی

توضیحات

در این کتاب نظریه‌ای از بنیاد «نویی» درباره «سوژه» و «سوبژکتیویته» آن گونه که در کار «ژان لاک» یافت می‌شود، ارایه می‌گردد. در بخش نخست، نظریه لاکان درباره «دیگربودگی» به مثابه آنچه با سوژه مشخص نشده بیگانه یا خارجی است، ردگیری می‌شود. در بخش دوم، نشان داده می‌شود که لاکان در دهه ۱۹۵۰ با دور شدن از برداشت‌های پدیدارشناختی سوژه را رابطه‌ای با نظم نمادین معرفی می‌کند. در بخش سوم، سوژه به مثابه ایستاری نگریسته می‌شود که نسبت به دیگری و سپس نسبت به میل دیگری اتخاذ می‌گردد. نظریه لاکان درباره ابژه به مثابه علت میل و نه مثابه چیزی که کما بیش می‌تواند میل‌ها را ارضا کند به مخاطب اجازه می‌دهد تا پاره‌ای از نوآوری‌های لاکان را در تکنیک تحلیلی دریابد.