بمب و خاکستر

توضیحات

در لحظه‌ای همچون این لحظه، هنوز ذهنش کار می‌کرد، به بیهودگی زندگی پی ‌برد. مرتب شکل انفجاری را که اتفاق می‌افتاد تجسم می‌کرد. اینکه چطور مثل ستاره‌ای سفید از اعماق و جانش به بیرون فواره می‌زند و تکه‌های پوست نرم و راحت را بر روی اقیانوس می‌پاشد. بمب، یک بچه است. غیض و غضبی است که همه چیز را نشانه می‌گیرد. ضجه‌ی موجودی است که راهش را نیافته است. انتخاب خودکشی به جای شکست است.