رویارویی فکری ایران با مدرنیت

توضیحات

"[نویسنده] در این پژوهش، برای تحلیل فرایند دیالکتیکی رویارویی فکری و فرهنگی ایران با مدرنیت، گفتمان‌های اجتماعی ـ سیاسی گوناگونی را که از نیمه دوم قرن نوزدهم در آن جا پدیدار شده‌اند و همبستگی آنها را با گفتمان و شرایط مدرنیت در کانون توجه قرار می‌دهد. از این رو وظیفه اصلی این پژوهش دوگانه است: نخست، بررسی مفهوم و پدیده مدرنیت در متن غربی و جهانی آن؛ و دوم، بررسی رویارویی فکری و فرهنگی ایران با مدرنیت از نیمه قرن نوزدهم تاکنون". در بخشی از کتاب آمده است: "انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ در مورد مسیله مدرنیت در خاورمیانه و ایران، نقطه عطفی به وجود آورد. جامعه‌ای که تمام ظواهرش به سرعت در حال مدرن شده بود، تقریبا یک شبه به دولتی دین سالار تبدیل شد. غالبا چنین گمان می‌رود که طغیان ایران علیه مدرنیت پس از ۱۳۵۷ نمایانگر واکنش به فرایند مدرن سازی‌ای است که از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آغاز شد. بر این اساس، می‌توان بسیاری از تحلیل‌ها را در مورد ایران از سال ۱۳۵۷ به بعد گلایه‌هایی دانست بر ناکامی ایران در همراهی با نیروهای مدرنیت و نهادهای دموکراسی".